Oto bez wątpienia najbardziej przyziemne zdjęcie „Jego Powietrzności” i „Szybowca” w historii. To także laurka dla pierwszych finałów NBA jakie śledziłem w swoim życiu. Mam nadzieję, że tegoroczne, moje dwudzieste trzecie (choć tak między nami: niepełne… w latach 2000-2003 trochę oszukiwałem…) zakończą się bardziej po mojej myśli niż tamte pierwsze… #goblazers #gospurs
Fun Fact: Nie sprawdzałem, ale mimo tego jestem gotów postawić jakąś okrągłą sumkę na to, iż Alec Kessler to jedyny w historii zawodowy sportowiec, który po zakończeniu kariery został… chirurgiem. Kessler został wybrany z 12 numerem Draftu 1990 przez Houston Rockets i oddany do Miami. Heat zaproponowali mu sześcioletni kontrakt wart 7.4 miliona dolarów, jednak już po 4 rozczarowujących latach go zwolnili. Alec postanowił zarobione w NBA pieniądze przeznaczyć na szkołę medyczną. W 2004 roku był już po pięciu latach pracy jako lekarz rezydent. Specjalizacja: chirurgia ortopedyczna. To pewnie jedyny koszykarz, któremu kontuzje (w tym wypadku cudze) wydłużyły karierę.
Sad Fact: 40-letni Alec Kessler zmarł na zawał serca podczas towarzyskiego meczu koszykówki w 2007 roku.
Fun Fact: To będzie brzmiało jak kiepski dowcip, ale Jon Spoelstra, były prezydent New Jersey Nets (tak, z tych Spoelstrów, to tata Erica) twierdzi, że tak właśnie było, a skoro anegdotę rozpowszechniał m.in. kultowy blog Free Darko, stwierdziłem, że ja też mogę. Na rozgrzewce przed meczem Nets i Wolves, debiutujący w NBA Yinka Dare miał zapytać Jaysona Williamsa co znaczy literka „C” wyszyta na froncie koszulki Christiana Laettnera (chodziło o oznaczenie kapitana). Williams zażartował (choć w sumie to nie wiadomo), że to znaczy „biały człowiek” („Caucasian”). Yinka Dare pokiwał głową ze zrozumieniem, bo w sumie to dopiero niedawno przyjechał z Nigerii i faktycznie w NBA było niewielu białych ludzi. Chwilę później do Williamsa podszedł Benoit Benjamin, który podsłuchał wymianę zdań między resztą rotacji na centrze w Nets i powiedział (cytat dwujęzyczny dla lepszego podkreślenia puenty): „Ten Dare jest strasznie głupi. Myśli, że „Caucasian” zaczyna się na ‚C’ zamiast na ‚K’.”
Badum-tss. Benoit Benjamin, proszę Państwa.
Fun Fact: Chris Mullin w ortalionie na tle mostu to – o czym wspominałem już na dedykowanym temu blogowi profilu facebookowym – wcale nie jest moje ulubione zdjęcie z odwrotu kart Chrisa Mullina. Słowo się rzekło – patrz wyżej. Kocham to ujęcie za kontrast z tym kanonicznym wizerunkiem pracoholika. To prawie jak zdjęcie Olivera Millera jedzącego sałatkę.
Wczorajszy post i komentarz pod jego zajawką na Facebooku przypomniało mi jaką kopalnią unikatowych zdjęć są odwroty kart firmy Skybox z pierwszej połowy lat 90. Moja ulubiona seria to pierwsza odsłona rocznika 91-92 za genialne akcenty w postaci swetrów Billa Cosby’ego i koszul, na których działo się więcej niż na trykocie Houston Rockets po przeprojektowaniu w 1995 roku.
Choć pierwotnie miał to być materiał na 10 osobnych wpisów, uznałem, że lepszym hołdem dla swetrów i koszul z odwrotu kart Skyboxa będzie podejście bardziej zbiorcze (choć nie wyczerpujące tematu). Oto jego bohaterowie:
Terry Porter i jego sweter
Kendall Gill i jego koszula
Charles Barkley i jego koszula
Clyde Drexler i jego sweter
Tod Murphy i jego sweter (bonus: golf)
Ricky Pierce i jego koszula
Brad Daugherty i jego koszula
John Stockton i jego… cóż, to raczej bluza a nie sweter, ale nie mogłem się powstrzymać..
Tyron Corbin i jego koszula
Sweter i jego Bernard King
Fun Fact: Nie ma to jak były alkoholik w pełnym ortalionie i ciemnych okularach, pozujący na tle ulubionego mostu samobójców. Innymi słowy: nie ma to jak zdjęcia na odwrocie kart Skybox.
Fun Fact: Od wczoraj Charlotte Hornets znów są drużyną NBA. Ich morskie/turkusowe/zielonomodre/cyraneczkowe klasyczne koszulki to jedyny powód dla którego warto znać więcej niż 10 kolorów.
Fun Fact: Jakieś 23 lata po zrobieniu tego zdjęcia, Indiana Pacers zebrali bęcki w playoffs od Marcina Gortata.
Fun Fact: Bardzo możliwe, że jeśli nie kojarzycie Terry’ego Davisa, to słyszeliście o grającym obecnie w Memphis Grizzlies synu Davisa, Edzie. Na pewno zaś kojarzycie typ zawodnika jakim był Terry – ograniczony talent ofensywny ale bardzo twarda walka pod koszem (patrz Charles Oakley czy Ben Wallace, którzy zresztą chodzili do tego samego małego college’u co Davis). Prawdpodobnie nie kojarzycie z kolei kapeli zwanej God Lives Underwater, o której teledysku myślę zawsze gdy widzę odwrót tej karty…
Swoją drogą człowiek ciężko haruje, trafia do NBA mimo że zostaje pominięty w drafcie, a potem bierze do ręki jeden z symboli swojego sukcesu – własną kartę koszykarską i widzi, że dali zdjęcie zrobione w momencie gdy wsadza/wyjmuje sobie coś do/z ust…
