NBA skompilowało swoje top 10 najzabawniejszych zagrań sezonu. Wklejam na szybko, bo miejsce #6 to wielki nieobecny wśród gromadzonych przeze mnie od początku istnienia bloga najgorszych zagrań sezonu.
Zastrzeżenia: trochę drętwe, brak JaVale’a McGee, Nick Young dopiero na drugim miejscu, mam ochotę walnąć Dwighta Howarda w brzuch.
Fun Fact: W książce „The Book Of Basketball” Bill Simmons sporządził krótką listę pięciu najważniejszych osób w historii NBA, które nie były zawodnikami. Znaleźli się na niej Danny Biasone (człowiek, który wymyślił zegar 24-sekundowy), Larry Fleisher (prawnik, w latach 60. reprezentujący zawodników w negocjacjach warunków zatrudnienia z ligą, który podłożył podwaliny pod obecny system podpisywania kontraktów), Red Auerbach, David Stern i żona Douga Christie. Kolejność przypadkowa, bo żona Douga Christie na pewno nie jest najmniej wpływowa z tej piątki.
Fun Fact: Wiesz, że jesteś stary, kiedy, podczas szukania informacji o tym co teraz robi jeden z twoich ulubionych zawodników, którzy debiutowali w NBA w latach 90., nagle zdajesz sobie sprawę, że jego syn właśnie zaczyna koszykarską karierę w NCAA. Syn „Big Doga”, Glenn Robinson III, jest już po słowie z uniwerkiem Michigan. Small forward z Lake Central High School jest wg ESPN 18 najbardziej obiecującym zawodnikiem szkół średnich, którzy w tym roku kończą grę na tym szczeblu. „Szczeniak” Robinson prezentuje się mniej więcej tak:
Jeszcze jedna ciekawostka: Glenn III będzie czwartym synem byłego gracza NBA w składzie Michigan obok synów Tima Hardawaya, Joe Dumarsa i Tito Horforda (którego jeden syn już oczywiście gra w lidze).
Fun Fact: Isaiah Rider jest autorem dwóch najbardziej efektownych akcji w NBA lat 90.
Jedyne co w mojej pamięci podręcznej może z nimi rywalizować to wsad na raty Roberta Horry’ego:
Fun Fact: Michael Jordan grał w najlepszej drużynie jednego sezonu w historii NBA, a także jest właścicielem najgorszej.
Kiedy zakładałem tego bloga założenie było jedno: keep it cool. Wrzucam skany starych kart jakby od niechcenia, krótko podpisuję jakąś para-anegdotką jakbym znał ich tysiące, tu opublikuję jakieś wideo, tam jakiś głupawy tekścik – lajcik, no. Ale jak podejrzewałem, czasem zza tego wszystkiego może wychynąć fakt, że tak naprawdę czasem nie potrafię być cool i tymi prostokątnymi kawałkami papieru się jaram. Tak jak kartą, która dziś przyszła do mnie pocztą z Tajwanu. A że „box breakiem” nowej serii Panini Hoops zainicjowałem już pokazywanie na tym blogu także nowych kart, pozwolę sobie mój nowy nabytek zaprezentować w pełnej krasie.
Jaram się, bo to kolejna karta z „relikwiami” zawodników New York Knicks do mojej kolekcji. Jaram się, bo zawiera aż 7 „szmatek” game-used. Jaram się, bo „szmatki” należą do kilku spośród najbardziej kultowych graczy Knicks. Jaram się, bo to ciekawy (choć niepraktyczny) nowy rodzaj karty – booklet, który jest ozdobą kolejnej po Hoops najnowszej (i ekskluzywnej – box z 4 kartami „trzeszczy” 200 dolarów, choć akurat ta książeczka nabyta po względnej taniości) serii Panini – Preferred.
Tyle. I jeszcze zupełnie na luzaku i od niechcenia, skoro już poruszyłem temat bookletów Panini Preferred, od razu pokażę wcześniej nabytą, przez wzgląd na „relikwie” Melo i Tysona Chandlera, książeczkę z serii Slam Dunk (także limitowaną do 199).
Tyle. Tym razem już naprawdę. Mój wewnętrzny ośmiolatek chowa zabawki.
Fun Fact: Jedyną rzeczą na świecie, która była większa niż talent koszykarski Derricka Colemana było jego lenistwo.
Fun Fact: Przy okazji wrzucania karty Billy’ego Owensa przypomniała mi się jego okładka „Magic Basketball” oraz pierwsza w historii okładka tego kultowego magazynu, którą z kolei zdobił Richard Dumas – mający problemy z narkotykami gracz, który w sezonie 92-93 miał wejście smoka w świetnym składzie Phoenix Suns, ale sześć lat później grał już w Pekaesie Pruszków. Swoją drogą nie wiem czy istnieje/istniał kiedykolwiek jakiś koszykarski periodyk, który w swojej historii miał na okładce zarówno Billy’ego Owensa jak i Richarda Dumasa.
Fun Fact: Owens to jeden z największych zmarnowanych talentów lat 90. Wybrany w drafcie 1991 z numerem 3 przez Sacramento Kings (choć potem zrobił „Steve’a Francisa” i odmawiał podpisania kontraktu do momentu aż po starcie sezonu wytransferowano go do Golden State Warriors za Mitcha Richmonda) świetnie rzucał, zbierał i podawał oraz mógł grać zarówno na SG, SF i PF. Niestety NBA dość szybko zrewidowało ten pogląd i choć Owens zaczął karierę dobrze to potem z wydatną pomocą kontuzji najpierw powszedniał a potem już tylko marniał. Przynajmniej nikt mu nie odbierze tego, że kiedyś trafił na okładkę „Magic Basketball”.
Fun Fact: Charles Smith to jeden z bardziej zaskakujących członków „Klubu 50 punktów”. Za to jest prezesem klubu „Dałem się zablokować 4 razy w jednej akcji w najgorszym możliwym momencie”.
NBA 90s blog 