Category Archives: Karty

Sean Rooks & Brooks Thompson

Sean Rooks

Brooks Thompson

Sad Fact: Rooks i Thompson to dwaj gracze NBA z lat 90, którzy zmarli w odstępie ledwie paru dni. Serce podkoszowca Mavs, Wolves, Hawks, Lakers, Clippers, Hornets i Magic, który ostatnio był asystentem trenera 76ers, przestało nagle bić 7 czerwca, a niecały tydzień później – czyli wczoraj – dobiegły nas wieści o śmierci (po dwumiesięcznej hospitalizacji z powodu niewydolności wielonarządowej) rozgrywającego Magic, Jazz, Nuggets, Suns i Knicks oraz uniwersyteckiego trenera.

Obydwaj są jak najbardziej godnymi bohaterami tego bloga (choć Rooks pojawił się dotychczas tylko raz i dość zdawkowo, a Thompson jeszcze się wpisu nie doczekał, choć ilekroć przeglądałem moje albumy z kartami mówiłem sobie, że już niedługo), dlatego ostatecznie zdecydowałem się poświęcić im wpis, choć pierwotnie nie chciałem korzystać z takiej „okazji”.

Rooks Fact: Ojciec Seana, Roland (który też zmarł w tym roku, w styczniu) został wybrany w drafcie przez New York Knicks, ale nabawił się kontuzji na obozie treningowym i nigdy w NBA nie zagrał. Ostatecznie w koszykarskim świecie zasłynął jako sędzia często pojawiający się na legendarnych nowojorskich boiskach ulicznych, takich jak Rucker Park czy The Cage.

Brooks Fact: W marcu 1996 roku, Thompson ustanowił rekord Orlando Magic pod względem ilości punktów w kwarcie, rzucając ich przeciw Pistons 21 w ostatniej części spotkania. Ten wynik poprawił dopiero 9 lat później Tracy McGrady.j

Rooks Fact Strikes Back: Jeszcze mi się coś przypomniało – w poprzednim wpisie o Rooksie napisałem, że to chyba oczywiste jaki miał pseudonim jako rookie. Myliłem się. Miał przydomek Chewbacca.

wooks

Otagowane ,

Isaac Austin

Isaac Austin

Fun Fact 1: Był takim Hassanem Whiteside’em lat dziewięćdziesiątych (tyle że Austinowi dali te 20 lat temu Most Improved Player).

Fun Fact 2: W 2004 roku założył drużynę ABA, Utah Snowbears, ogłosił się jej trenerem, wygrał 27 z 28 meczów, pokłócił się z władzami ligi i rozwiązał drużynę tuż przed półfinałową fazą walki o mistrzostwo.

Fun Fact 3 Bittersweet Fact: Brat Austina, Alex, grał w Noteci Inowrocław (i twierdzi, że w Polsce wypuszczono znaczek z jego podobizną) a bratanek Ike’a, Isaiah to ten niewidomy na jedno oko chłopak, u którego wykryto tuż przed Draftem 2014 wadę serca, która wykluczała kontynuowanie kariery sportowej…

Otagowane

Duane Ferrell

Duane Ferrell

Fun Fact: Jeśli nawet na Twojej karcie koszykarskiej piszą, że jesteś średniakiem, który tak naprawdę niczego nie potrafi robić ponadprzeciętnie, to w gruncie rzeczy powinieneś się cieszyć z 11 sezonów w lidze, 34 meczów w playoffs i dwóch sezonów ze średnią ponad 10 punktów. Zwłaszcza jeśli nawet nie byłeś wybrany w drafcie. Zanim Duane podpisał kontrakt z Indianą latem 1994 roku, miał za sobą 5 lat w stanie Georgia, na tyle solidnych, że Hawks uznali go za godnego rywalizacji o miejsce w ich Team Of The 90s

Ferrella ceniono za waleczność i jest nawet „michałek” statystyczny wspierający tę tezę: jest on jednym z ledwie dwóch koszykarzy w historii, którzy przynajmniej trzykrotnie kończyli sezon z większą ilością zbiórek ofensywnych niż defensywnych, przy minimum 150 zbiórkach w całych rozgrywkach. Duane dokonał tego właśnie trzy razy, a w tym wąskim gronie towarzyszy mu Vinnie Johnson (5 takich sezonów).

Oficjalnie to pierwszy wpis poświęcony Ferrellowi na tym blogu (a prosił o to kiedyś na Facebooku Piotrek Gałandzij), ale nie jego pierwszy tutaj występ. Duane już kiedyś pojawił się na łamach MMJK – był wtedy duszony przez Granta Longa.

Otagowane

Gerald Wilkins

Gerald Wilkins

Fun Fact: Mój ranking ulubionych obrońców, którzy przeszli z Nowego Jorku do Cleveland:

1. Gerald Wilkins

2. Walt Frazier

3. Iman Shumpert

4. J.R. Smith

5. Scott Brooks

Gerald Wilkins był członkiem tego składu Knicks, który miał na (póki co) 24 kolejne lata zrobić ze mnie fana drużyny z Nowego Jorku. Padł ofiarą wielkiego przemeblowania w MSG – mimo iż w playoffach 1992, Nowojorczycy zmusili Bulls do rozegrania siedmiu meczów, Pat Riley zrezygnował z usług aż 7 zawodników, w tym Wilkinsa, któremu dopiero co przyklejono łatkę „Jordan Stopper”. Nic dziwnego, że Gerald skończył w drugim najbardziej prześladowanym w postseason przez MJ’a klubie.

Wilkins nie był takim ofensywnym żywiołem jak jego brat, ale był lepszym defensorem niż Dominique. A w ataku wciąż oglądało się go przyjemnie…

Nie wzbijał się może zbyt często ponad przeciętność (choć jako drugoroczniak rzucał po 19 punktów w meczu), a kontuzja Achillesa po 2 latach gry w Cleveland pozbawiła go wszystkich fizycznych walorów, ale jeśli mierzymy sukces koszykarski występami w reklamach Nike, to był czas, kiedy Geralda doceniano.

Otagowane

Alonzo Mourning

Alonzo Mourning

Angry Fact: Wybrany jedno miejsce przed Mourningiem w Drafcie 1992, kolega po centrowym fachu, Shaq O’Neal, psuł całe konstrukcje kosza. Zo swoją złość kierował w tym samym kierunku, ale był przy tym znacznie bardziej minimalistyczny.

Alonzo Mourning Goes Nuts.gif

Otagowane

Chris Mullin

Chris Mullin

Fun Fact: Widzieliście już Chrisa Mullina kąpiącego psa, kąpiącego samego siebie i zadającego szyku na tle Golden Gate, a teraz czas na Chrisa Mullina w pojedynku rzutowym z dawnym kolegą z boiska i obecnym asystentem trener alma mater Mullina, Mitchem Richmondem:

Przy okazji widzieliście też Chrisa Mullina robiącego pompki.

Bonusowo Chris w pojedynku o fastfoodowe pierwszeństwo z drugim słynnym kolegą z Warrriors:

Nie wiem czy dziś ktoś jeszcze pamięta jak ten burger wpisany był w menu McDonald’s, ale ja zamawiałbym „Chris-and-Tima”.

Otagowane

Dikembe Mutombo

Dikembe Mutombo

Fun Fact: Tak a propos sytuacji uwiecznionej na karcie, oto lista osób, które między 1991 a 2004 rokiem przeżyły (choć czasem ledwo) spotkanie z łokciem Dikembe Mutombo.

Grudzień 2004: LeBron James

Kwiecień 2004: Kenyon Martin

Marzec 2003: Yao Ming

Luty 2002: Vince Carter

Maj 2001: Vince Carter

Maj 2001: Chris Childs

Luty 2001: Ray Allen

Styczeń 2001: Corey Maggette

Grudzień 2000: Chauncey Billups

Luty 1999: Jayson Williams

Maj 1999: Mark Strickland

Maj 1999: Lindsey Hunter

Maj 1999: Christian Laettner

Kwiecień 1999: Chris Childs, Marcus Camby, Larry Johnson, Patrick Ewing (wszycy w jednym meczu)

Marzec 1999: Kevin Willis

Maj 1997: Dennis Rodman

Kwiecień 1997: Tom Gugliotta

Styczeń 1997: Antoine Carr

Styczeń 1997: Charles Oakley

Październik 1996: Michael Jordan (preseason)

Kwiecień 1994: Robert Horry

Grudzień 1993: Chris Webber

Grudzień 1991: Robert Parish

Listopad 1991: Ricky Pierce

Powyższa lista wraz ze szczegółowym opisem szkód wyrządzonych przez „elbow wag” dostępna jest pod tym linkiem. Zemsta jego ofiar wygląda mniej więcej tak:

Otagowane

Mitch Richmond

Mitch Richmond

Fun Fact: Oto mój ranking Meczów Gwiazd, które oglądałem na antenie TVP2:

1. ASG 1993 (pierwszy w życiu, dogrywka, 2 Unlimited gdy prezentacja doszła do Karla Malone’a ;))

2. ASG 1997 (najbardziej widowiskowy – choć może nie w wykonaniu Vina Bakera, debiut w imprezie Chrisa Webbera, prezentacja 50 najlepszych zawodników)

3. ASG 1998 (prezentacja 50 najlepszych zawodników, Jordan vs. Kobe)

3. ASG 1994 (czerwone buty Pippena)

4. ASG 1996 (stroje z papryczkami, Shaq degraduje Admirała)

5. ASG 1995 (stroje z kaktusem, dużo fioletowej farby na parkiecie)

W tym ostatnim meczu najbardziej wartościowym zawodnikiem wybrano Mitcha Richmonda, który – jak to Mitch – rzucał i trafiał (10 razy na 13 prób). O tak:

Mitch byłby też niestety na ostatnim miejscu jeśli chodzi o pamiętne występy MVP z tamtych spotkań. Na szybko ułożyłbym je tak:

1. Scottie Pippen

2. Glen Rice

3. Karl Malone / John Stockton

4. Michael Jordan

5. Mitch Richmond

Ten pierwszy ranking to też lista jedynych Meczów Gwiazd, którymi się w życiu jarałem.

Otagowane

Karl Malone

Karl Malone

Fun Fact: Kontynuuję mój przegląd reklam z Karlem Malone’em. Po reklamie mleka i butów z katapultą przyszedł czas na reklamę fast foodu opartą na słynnym rytuale Malone’a odprawianym przed rzutami osobistymi.

W sumie to do dziś nie wiadomo co Mailman szeptał pod nosem, najpopularniejsze teorie to:

– coś o mamie (Szaranowicz & Łabędź promowali tę wersję);

– jakąś modlitwę;

„This is for Karl, Karl, my baby boy” oraz „Karl, my baby boy, for you” (w 1997 roku zatrudniono dwójkę speców od czytania z ust i to jest właśnie ich wersja).

– za każdym razem coś innego (tak twierdził sam Malone);

„Poluję na meksykańskie dziewczynki” (tak twierdzi żona Kobe’ego Bryanta).

Na 100% pewnie nigdy się nie dowiemy, ale wiecie co wiemy? Jak wyglądałby atak zombie na salon Toyoty należący do Karla Malone’a:

Otagowane

Elmore Spencer

Elmore Spencer

Fun Fact: Elmore był niezbyt poważnym i trochę zbyt grubym zawodowcem, dlatego jego kariera trwała tylko 5 sezonów, ale należy pamiętać, że w najważniejszych momentach koszykarskiej przygody musiał radzić sobie z problemami emocjonalnymi. Jeszcze zanim zaczął grać w NCAA, spędził ponad miesiąc w szpitalu lecząc depresję maniakalną, która ujawniła się u niego po nagłej śmierci mamy rok wcześniej. Po tym jak rozegrał swój najlepszy sezon w NBA (jako drugoroczniak wskoczył do pierwszej piątki Clippers i notował 8.9 punktu oraz 5.5 zbiórki w rozgrywkach 93/94), niezrównoważenie psychiczne znów dało o sobie znać i w grudniu – po tym jak jego Clippers przegrali 14 pierwszych spotkań – został oficjalnie wpisany na listę kontuzjowanych z powodu „widocznych problemów emocjonalnych i osobistych”. W tamtym sezonie wystąpił łącznie w 19 meczach, a po transferze do Denver Nuggets rozegrał 6 meczów w Kolorado i 11 w Portland w rozgrywkach 95/95, kończąc karierę jednym występem w koszulce SuperSonics w listopadzie 1996.

Żadna choroba nie usprawiedliwia jednak malowania sobie pod oczami mających chronić przed odblaskami słońca czarnych pasków, podczas uprawiania sportu w hali…

Elmore Spencer 2

Otagowane