Rick Mahorn

Rick Mahorn

Fun Fact: Rick Mahorn jest twardy. Tak twardy, że przepychając się pod koszem w walce o pozycję serdecznie się uśmiecha (patrz karta powyżej). Tak twardy, że gdy ktoś próbuje go uderzyć pięścią w twarz, przysypia z nudów (patrz wideo poniżej).

Pewnie nawet tak twardy, że nie bada się u lekarza, a u nadzorcy budowlanego.

I choć Rick Mahorn jest twardzielem jakich mało, do dziś musi dławić łzy na wspomnienie 15 czerwca 1989 roku. Tego dnia brał udział w mistrzowskiej paradzie Detroit Pistons, po której dowiedział się… że klub stracił go w trakcie expansion draftu. Personifikacja ducha Złych Chłopców, wciąż jeszcze skąpana w mieszance szampana, konfetti oraz dymu zwycięskich cygar, musiała się spakować i ruszyć do mroźnego Minneapolis, gdzie zamiast obrony tytułu czekała walka o kilkanaście zwycięstw. „To był najwyższy ze szczytów i najgłębszy z dołów” – wspominał Rick tamten dzień w dokumencie ESPN, zanim żal ścisnął go za gardło.

Oczywiście Rick miał w dupie taką imprezę, więc odmówił gry dla Wolves, którzy za picki opchnęli go do Sixers (podobny pakiet dawali wcześniej Pistons za to, żeby zespół z Minnesoty zamiast Mahorna wziął w trakcie ekspansji Micheala Williamsa – który zresztą ostatecznie też skończył w Wilkach). Był graczem NBA aż do samego końca lat 90. (z krótką przerwą na roczną przygodę we Włoszech), zaliczając dwa sentymentalne pojednania – w 1992 roku podpisał kontrakt z New Jersey Nets, trenowanymi przez byłego coacha Bad Boys, Chucka Daly’ego, a jako 38-latek powrócił na dwa sezony do Motor City (gdzie wciąż jeszcze grał Joe Dumars).

Warto jednak dodać, że Rick Mahorn po odejściu z Bad Boys nie stracił humoru na zbyt długo i szybko odnalazł się w zwanym „Thump’N’Bump” duecie z Charlesem Barkleyem.

 

Otagowane

4 thoughts on “Rick Mahorn

  1. ahm99 pisze:

    Mi się zdaje, że na tej karcie obaj się uśmiechają z faktu, że blog powrócił do żywych no ale mogę się mylić. 🙂

  2. Juggernaut pisze:

    W końcu comeback do blogosfery! 🙂

    Kojarzę jakiś wywiad Billa Simmonsa z Birdem, gdzie ten wypowiadał się na temat bad boys. Przyznał, że nie miał nic do Mahorna, bo ten po prostu grał twardo, ale szczerze nienawidził Laimbeera. Wątpię więc, aby w necie znalazło się wspólne foto z uśmiechniętym Larrym i Billem, jak wyżej. 🙂

  3. […] i w przerwie międzysezonowej swojego podstawowego power forwarda, Dana Roundfielda, wymienił na Ricka Mahorna. Reszta jest historią, która odmieniła losy całej ligi w równym stopniu co sukcesy Golden […]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: