Fun Fact: O Ericu Riley już kiedyś tu pisałem i w zasadzie niewiele mam do dodania: był tym szóstym z „Fab Five”, który w NBA nie osiągnął zbyt wiele poza mistrzowskim pierścieniem z 1994, zdobytym bez rozegrania ani jednej minuty w playoffach.
Wracam jednak do niego, bo jestem teraz w stanie powiązać z nim jeszcze jeden randomowy Fun Fact: jest najgorszym zawodnikiem jaki kiedykolwiek pojawił się w „Magic Basketball” w rubryce „Czy wiecie, że [WSTAW IMIĘ I NAZWISKO ZAWODNIKA] już wie. Następny numer ‚MB’ ukaże się [WSTAW DATĘ]„.
Mało tego – był pierwszym ever zawodnikiem, którego zdjęcie pojawiło w tej sekcji (zadebiutowała ona w trzecim numerze gazety). Zakładam, że odpowiedzialna za to była ta sama osoba, która na pierwszą w historii okładkę wybrała Richarda Dumasa (a na jeden z plakatów – Grega Grahama).
Nawet nie wiecie, jak tę osobę szanuję.
Być może są też tu ludzie, którzy nie mają pojęcia o czym teraz mówię i nie odczuwają żadnej nostalgii związanej z krótką informacją wydawcy starego koszykarskiego periodyku na temat daty ukazania się kolejnego numeru – niestety ten wpis po prostu nie jest dla nich.
Dla całej reszty mam za to Pierwszą Piątkę Najgorszych Graczy, Którzy Wiedzieli, Kiedy Ukaże Się Następny Numer „MB”:
PG – Doug Overton
SG – Bob Sura
SF – Alan Henderson
PF – Michael Cage
C – Eric Riley
Jak widać zdjęcie w „Magic Basketball” jest dokładnie takie same jak na karcie ilustrującej ten wpis, ale domyślam się, że po prostu nie ma zbyt wielu zdjęć Erica Riley’a.
Przyznam, że miałem problem z obsadzeniem pozycji niskiego skrzydłowego. Najpoważniejszym kontrkandydatem był skompromitowany już wtedy Charles Smith, ale uznałem, że Alan wygrywa (nawet jeśli był bardziej power forwardem), bo w 2025 roku jego nazwisko jest jednak mniej kojarzone. Warto jednak nadmienić, że w kontekście „wtedy”, Henderson nie był aż tak bardzo przypadkową postacią, bo rozgrywał akurat swój przełomowy sezon, zakończony zdobyciem nagrody Most Improved Player. Pod strzechy jednak nie trafił i dlatego ląduje w tym składzie.
Gdyby zlikwidować podział na pozycje to zażarcie o miejsce w składzie walczyliby z nim także Sherman Douglas i Michael Adams (który był swego czasu all-starem, ale zdecydowanie był jednym z najmniej znanych nazwisk w puli).
A oto lista wszystkich bohaterów „Czy wiecie, że…”:
3/94 – Eric Riley
1/95 – Ron Harper
2/95 – David Robinson
3/95 – Danny Manning
4/95 – Mitch Richmond
5/95 – Charles Smith
6/95 – Anthony Mason
7/95 – Horace Grant
8/95 – Michael Cage
9/95 – Glen Rice
10/95 – brak (to było „Michael Jordan Special”, więc bardziej wydania specjalne, które nigdy nie miały tej sekcji i były wyłączone ze standardowej numeracji, ale ten został oznaczony jako zwykły numer)
11/95 – Doug Overton
12/95 – Larry Johnson
1/96 – Jamal Mashburn
2/96 – Michael Adams
3/96 – Antonio McDyess
4/96 – Rex Chapman
5/96 – Damon Stoudamire
6/96 – Tim Hardaway
7/96 – Detlef Schrempf
8/96 – Dennis Rodman
9/96 – Mitch Richmond
10/96 – Dikembe Mutombo
11/96 – Sherman Douglas
12/96 – Allan Houston
1/97 – Joe Dumars
2/97 – Jason Kidd
3/97 – Allen Iverson
4/97 – Steve Smith
5/97 – Horace Grant
6/97 – Derek Harper
7/97 – Karl Malone
8/97 – Kevin Garnett
9/97 – Otis Thorpe
10/97 – Clyde Drexler
11/97 – Antonio McDyess
12/97 – Mario Elie
1/98 – Clifford Robinson
2/98 – Bob Sura
3/98 – Kobe Bryant
4/98 – Damon Stoudamire
5/98 – Alan Henderson
6/98 – Gary Payton
„Magic Basketball” z lipca 1998 roku miał już lekko odmienioną szatę graficzną, którego częścią był nowy spis treści, na tle całostronicowej fotki, której bohater jednak już nie wiedział, kiedy ukaże się następny numer „MB”. Gdyby jednak szukać najsłabszego gracza, który pojawił się w tym miejscu gazety, to z pewnością byłby nim Ervin „Nie Magic” Johnson z grudnia 1998.
Przy okazji dodam, że jedyni gracze, którzy pojawili się w „Czy wiecie, że…” więcej niż raz, to: Mitch Richmond, Horace Grant, Antonio McDyess i Damon Stoudamire.
NBA 90s blog 